कपडे तंग हे अंगी घातले,वर केसांचा तुरा...

कपडे तंग हे अंगी घातले,वर केसांचा तुरा
कॉलेजकुमार आता झालास तू रे सांगे तव चेहरा

लांडा मनिला अंगी घातला,दिसतो चोळीवाणी
त्यातून दिसते छाती तुझीरे अगदीच केविलवाणी
नित्य तुझ्यारे मुखात असतो,गुटक्याचा तोबरा
कॉलेजकुमार आता झालास तू रे सांगे तव चेहरा

शर्ट तांबडा,पॅंट ही पिवळी, बुट ते टोकदार
छाप मारण्या साठी मुलींवर,तो सिगरेटचा धूर
ह्या सगळ्या रे मेकअप ने तू चालू दिसतोस खरा.
कॉलेजकुमार आता झालास तू रे सांगे तव चेहरा

उनाड मुलापरी,घुमत रहा तू, चित्रगृहाच्या दारी

त्यातून थोडी सवड काढुनि,कर तू मारामारी

भारतीय त्या परंपरेचा, वारस आहे बरा….

कॉलेजकुमार आता झालास तू रे सांगे तव चेहरा

 

 

पिवळी पिवळी हळद लागली भरला हिरवा चुडा

पिवळी पिवळी हळद लागली भरला हिरवा चुडा
वधु लाजरी झालीस तू ग सांगे तो चौघडा !

बाजुबंद त्या गोठ-पाटल्या बिलवर नक्षीदार
तुझ्या हृदी ग कुणी छेडिली रतिवीणेची तार
सांग कुणी ग अंगठीत या तांबुस दिधला खडा !

मुंडावळि या भाळी दिसती काजळ नयनांगणी
करकमळापरी कुणी गुंफिले सुवासिनीचे मणी
आठवणींचा घेउन जा तू माहेराचा घडा !

स्वप्नफुलांसह रमत रहा तू प्रेमळ संसारी
भाग्यवेल ही मोहरेल ग उद्या तुझ्या दारी
सौख्य पाहता भिजु दे माझ्या डोळ्यांच्या या कडा !

तुझं माझ्या आसपास वास्तव्य असलं

 

तुझं माझ्या आसपास वास्तव्य असलं
की माझं अस्तित्व
तुझ्या असण्यात विरघळू लागतं..

तो वेळ मी तसाच साठवत राहतो
माझे शब्द, माझं बोलणं
तुझ्या हसण्यात हरवू लागतं..

तुझी लगबग, सावरासावर सारं टिपत राहतो
माझं स्वत:चं असल्यागत..
पण दोघांमधलं काही श्वासांचं हे अंतर
ओलांडायचं धाडस होत नाही

 

 

माझ प्रेम कधी कलाल नाही तुला....

माझ प्रेम कधी कलाल नाही तुला,
म्हनुनच कायमचा सोडून गेलास मला,

मी वेड्यासारखी प्रेम करत राहिले तुझ्यावर,
आणि तुही जिवापाड प्रेम केलास माझ्यावर,

पण का का कधी विचारल नाहीस मला,
माझ्या नकाराची भिती होती का तुला?

तुझ माझ प्रेम हे दोघांच्या मनात फुलत राहिल
दोघान्चाही एकमेकांवर प्रेम असुनही अपुर्णच राहिल,

आणि आता ते कायमच राहिल अपुर्णच
कारण तुझ्याशिवाय मी पण अपुर्णच