अचानक लाइफ मध्ये आली कोणी अशी...

अचानक लाइफ मध्ये आली कोणी अशी
कोण जाणे ती परी दिसते तरी कशी
आवाज तिचा आहे नाजुक परी सारखा
पण हरकती अगदी लहान मुलीसारख्या
बोलते तेव्हा वाटतं एइकतच रहावं
हसताना वाटतं की पाहतच रहावं
का कोण जाणे काय जादू आहे तुज्यात...


कसा मी सापडलो तुज्या फ्रेंडशिप च्या काचाटयात
तुज्याशी बोललो की मन खुप सुखावतं
दिवसभराचा टेंशन कुठच्या कुठं दुरावातं
बोलतेस तू मला मी आहे खुप छान
अग पण तू तर आहेस माज्या पेक्शाही खुप महान
तुज्या वागण्या बोलन्यावर जालो आहे मी फ़िदा
प्लीज कधी मला बोलू नकोस कायमचा अलविदा ...!

स्वःताच्या दुःखात चूर असणं तर नेहमीच

स्वःताच्या दुःखात चूर असणं तर नेहमीचचं,
कधीतरी इतरांची असंख्य दुःख अनुभवून बघ..
स्वःताला कधी आजमावून बघ,
स्वःताच्याचं दुःखात थोडं हसूण बघ..
दुःखात हरवून जाऊन,
जगणं विसरण्याइतकं आयुष्य स्वस्त नाही..
अनमोल जीवनाला एक स्पर्श तर करुन बघ,
साद घालतील तुला गीत तुझेचं..
शब्द ज्यांचे कधी तू विसरली होतीस,
जमेल सुरांची मैफल पुन्हा..
स्वःतामधला आवाज ऐकून तर बघ,
पुन्हा रंग उजळून येतील..
तूचं अपु-या सोडलेल्या चित्राचे,
स्वप्न घेऊन थोडे रंग भरुन बघ..
खुणावू लागेल मोकळे आकाश तुला,
पुन्हा एकदा भरारी घेण्यासाठी..
पायातल्या सगळ्या बेड्या तोडून बघ,
बंधनं सगळी झुगारुन दे..
तुझ्या पंखांना थोडं आत्मविश्वासाचं बळ देऊन बघ,
नव्या वाटांवरचे निशिगंध फुलू लागतील..
आठवणींच्या वाटेवर थोडं थांबून बघ,
हिरवळीकडे एकदा पाहून..
नवीन श्वास अंतरात भरुन तर बघ,
शक्य आहे सगळं..
जगता येण्यासारखं खुप आहे आणखी,
थोडं चाकोरी बाहेर जाऊन तर बघ..
स्वःताला नवीन जन्म घेण्याची,
एक संधी देऊन बघ..
एक संधी देऊन बघ.

शब्द काही वळत नाही

शब्द काही वळत नाही
भावना काही कळत नाही
जोडले जातात शब्द मनात
पण कागदावर काही उमटत नाही

होती एक वेळ अशी
जेव्हा शब्दा-शब्दांवर बनायची कविता
आता तर शब्दा सुद्धा सुचत नाही

तर कशी सुचेल कविता
झाली होती माझी चूक
जे मी तुझ्या प्रेमात पडलो
कधी इथे कधी तिथे
कोपऱ्यात बसून रडलो

संपले माझे शब्द
 अपुऱ्या पडल्या माझ्या भावना
ह्या हृदयात तूच आहे
हे तुला कधी कळेना

तिच्या गो-यापान हातावर

तिच्या गो-यापान हातावर
मेंदी कशी खुलून यायची
त्यात ती येताना ओठांवर
जास्वंद चुरडून यायची

ती हसताना प्राजक्तं सांडायची,
अंगभर चाफा लावून यायची

बोलताना ओठ मुडपायची, इकडे
माझ्या कानाची पाळी लाल व्हायची

काळ्याभोर शेपट्यावर कधी मोगरा,
कधी अबोली माळून यायची

मंद वारा जरी स्पर्शला तिला
तरी ती अत्तराची कुपी होउन जायची

चुकून किंवा मुद्दाम, जरा झाला स्पर्श,
ती लाजाळूचं झाड व्हायची
तिचे मेंदीचे हात हातात घेतले की
ती माझी वेल व्हायची.