किती गोड आहे आपले हे प्रेम...............
किती सुंदर आहे आपले हे नाते.............
एकमेकांच्या प्रेमात चिंब बुडालेले असणे..........
एकमेकांच्या आठवणीत एकटेच हसणे ...........
... नजर न लागो कोणाची आपल्या या नात्याला .........
उभी रहा अशी दृष्ट काढतो नजर न लागो आपल्या प्रेमाला......
दूर झालो एकमेकांपासून तर एकटे जगू शकणार नाही.....
दूर झालो एकमेकांपासून तर स्वताला सांभाळू शकणार नाही ..........
सवय झालीय तुज्या मोहक हास्याची............
सवय झालीय तुज्या लाडिक बोलण्याची..............
सवय झाली आहे तुज्या स्वप्नांची......
सवय झाली आहे आयुष्य तुज्याबरोबर पाहण्याची....
थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव कुठे भेटायला बोलवावं, पण आपण मात्र उशिरा जावं.. मग आपणच जाऊन Sorry म्हणावं, असं प्रेम कराव वर वर तिच्या भोळसट पनाची, खूप चेष्टा करावी,
... पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं, असं प्रेम कराव प्रेम ही एक सुंदर भावना, हे ज़रूर जाणावं, पुन्हा त्या बरोबर येणार्या वेदनांना ही सामोरं जावं.. असं प्रेम करावं..
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं... जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं... रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ... गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं... ... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ... मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ... रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ... स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं... टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ... गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल... दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
किती गोड आहे आपले हे प्रेम...............
किती सुंदर आहे आपले हे नाते.............
एकमेकांच्या प्रेमात चिंब बुडालेले असणे..........
एकमेकांच्या आठवणीत एकटेच हसणे ...........
... नजर न लागो कोणाची आपल्या या नात्याला .........
उभी रहा अशी दृष्ट काढतो नजर न लागो आपल्या प्रेमाला......
दूर झालो एकमेकांपासून तर एकटे जगू शकणार नाही.....
दूर झालो एकमेकांपासून तर स्वताला सांभाळू शकणार नाही ..........
सवय झालीय तुज्या मोहक हास्याची............
सवय झालीय तुज्या लाडिक बोलण्याची..............
सवय झाली आहे तुज्या स्वप्नांची......
सवय झाली आहे आयुष्य तुज्याबरोबर पाहण्याची....
थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव कुठे भेटायला बोलवावं, पण आपण मात्र उशिरा जावं.. मग आपणच जाऊन Sorry म्हणावं, असं प्रेम कराव वर वर तिच्या भोळसट पनाची, खूप चेष्टा करावी,
... पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं, असं प्रेम कराव प्रेम ही एक सुंदर भावना, हे ज़रूर जाणावं, पुन्हा त्या बरोबर येणार्या वेदनांना ही सामोरं जावं.. असं प्रेम करावं..
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं... जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं... रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ... गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं... ... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ... मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ... रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ... स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं... टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ... गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल... दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
