Tuesday, July 3, 2012

"मज वाटतो हेवा.. त्या फुलांचा,


"मज वाटतो हेवा.. त्या फुलांचा,
ज्यांना करते ती नाजूक स्पर्श आणि भरते  रोमारोमात त्यांचा सुगंध",

"मज वाटतो हेवा.. त्या वाऱ्याचा,
जो कधीही तिच्याशी खेळू शकतो, नकळत तिच्या सवे कायम राहता",

"मज वाटतो हेवा.. त्या थेंबांचा,
जे गालांवरून सरकत जावून, करतात स्पर्श तिच्या नाजूक अधरांना "

"मज वाटतो हेवा.. त्या रेशीम धाग्यांचा,
जे बनून सुंदर वस्त्र, तीच मनमोहक रूप आणखी खुलवतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या पाऊल वाटांचा,
ज्या वर तिचे नाजूक पाऊल पडताच त्या तिच्याच सवे चालू लागतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या जल धारांचा,
ज्या तिच्यावर मनसोक्त बरसून त्या कोमल देहास घट्ट मिठीत घेतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या शय्येचा,
जो तिच्या नाजूक कायेस देतो आधार, प्रेमाने कुरवाळता",

"मज वाटतो हेवा.. त्या क्षणांचा,
जे तिच्या मुखावर आणून हसू तिच्या गालान्वरची खळी खुलवतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या अश्रूंचा,
जे तिच्या डोळ्यात कायम राहून, कधी तिच्या नाजूक पापण्यांतून हळूच ओघळतात", 

" मज वाटतो हेवा.. त्या स्पर्शाचा,
जो होताच, अंगावर माझ्या क्षणात लाखो शहारे आणतात"





दिसते कश्यातही तिचंच रूप........

 
" दिसते कश्यातही तिचंच रूप,
तरी फक्त तिच्याच कडे बघायला आवडतं,
तीच आठवते पहिल्या पावसाच्या सुगंधात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" ती असता दूर, कुठे मन लागत नाही,
आणि ती येता जवळ, काही शब्दच सुचत नाही,
होतो तिचाच आभास इंद्रधनुच्या रंगात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" असता तिच्या बरोबर वेळ जातो सर सर,
स्वप्नात तरी थांबते म्हणून कधी वाटतं स्वप्नच बरं,
तीच तीच भासते गार रान वाऱ्यात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" माझी नजर शोधते गर्दीत तिला,
तिच्यासाठी विदुषक व्हायला आवडते मला,
तीच तीच स्मरते कवितेतल्या प्रत्तेक शब्दात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" तीच आठवते एकटे पणी,
पण तीच राहते मनात  बरोबर असतानाही कुणी,
तीच जाईत, तीच जुईत, तीच आठवते निशिगन्धात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"
 
 
 

ती माझ्या जवळ आली.......

  ती माझ्या जवळ आली,
"काही तरी सांगायच्या" अस म्हणाली...
मी फक्त तिलाच पाहत राहिलो,
"हिला माझ्याशी काय बोलायच्या",
हाच विचार करू लागलो...
ती माझ्या कडे बघत होती ,
मीहि तिच्याच कडे पाहत होतो...
तिझ्या नकळत,
तिझ्याच डोळ्यात,
काही तरी मी शोधत होतो...
ती बोलणार इतक्यात,
तिझी एक मैत्रीण आली,
तिला काहीही न बोलू देता,
तिझ्या बरोबर घेऊन गेली..
जाता जाता,
हळव्या मनात माझ्या,
फुकाचे कंदील ती पेटवून गेली...
अन जाताना मागे वळून,
न जणू काय ,
तिझ्या नजरेने ती बोलून गेली...
तिझ्या नजरेने ती बोलून गेली... 
 

कधी हि न बोलणारी ती

कधी हि न बोलणारी ती,
आज खूप खूप बोलत होती...
हळू हळू मनात लपलेलं,
सार ती सांगत होती...
मी स्तब्ध होऊन,
फक्त तिच्याच कडे पाहत होतो...
अन आमच्याच नकळत,
आज हि वाट हि,
हळू हळू संपत होती...
वाट संपत होती,
पण तिझ बोलणं काही संपतच नव्हतं..
तिझ्याशिवाय मला,
दुसरं काहीच सुचत नव्हत...
सरत्या वाटे बरोबर,
वेळ हि सरत होती...
अन कळत नकळतच,
आमच्या मध्ये...
प्रेमाची सुंदरशी कळी उमलत होती...
प्रेमाची सुंदरशी कळी...
..... उमलत होती...
 
 

Tuesday, July 3, 2012

"मज वाटतो हेवा.. त्या फुलांचा,


"मज वाटतो हेवा.. त्या फुलांचा,
ज्यांना करते ती नाजूक स्पर्श आणि भरते  रोमारोमात त्यांचा सुगंध",

"मज वाटतो हेवा.. त्या वाऱ्याचा,
जो कधीही तिच्याशी खेळू शकतो, नकळत तिच्या सवे कायम राहता",

"मज वाटतो हेवा.. त्या थेंबांचा,
जे गालांवरून सरकत जावून, करतात स्पर्श तिच्या नाजूक अधरांना "

"मज वाटतो हेवा.. त्या रेशीम धाग्यांचा,
जे बनून सुंदर वस्त्र, तीच मनमोहक रूप आणखी खुलवतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या पाऊल वाटांचा,
ज्या वर तिचे नाजूक पाऊल पडताच त्या तिच्याच सवे चालू लागतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या जल धारांचा,
ज्या तिच्यावर मनसोक्त बरसून त्या कोमल देहास घट्ट मिठीत घेतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या शय्येचा,
जो तिच्या नाजूक कायेस देतो आधार, प्रेमाने कुरवाळता",

"मज वाटतो हेवा.. त्या क्षणांचा,
जे तिच्या मुखावर आणून हसू तिच्या गालान्वरची खळी खुलवतात",

"मज वाटतो हेवा.. त्या अश्रूंचा,
जे तिच्या डोळ्यात कायम राहून, कधी तिच्या नाजूक पापण्यांतून हळूच ओघळतात", 

" मज वाटतो हेवा.. त्या स्पर्शाचा,
जो होताच, अंगावर माझ्या क्षणात लाखो शहारे आणतात"





दिसते कश्यातही तिचंच रूप........

 
" दिसते कश्यातही तिचंच रूप,
तरी फक्त तिच्याच कडे बघायला आवडतं,
तीच आठवते पहिल्या पावसाच्या सुगंधात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" ती असता दूर, कुठे मन लागत नाही,
आणि ती येता जवळ, काही शब्दच सुचत नाही,
होतो तिचाच आभास इंद्रधनुच्या रंगात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" असता तिच्या बरोबर वेळ जातो सर सर,
स्वप्नात तरी थांबते म्हणून कधी वाटतं स्वप्नच बरं,
तीच तीच भासते गार रान वाऱ्यात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" माझी नजर शोधते गर्दीत तिला,
तिच्यासाठी विदुषक व्हायला आवडते मला,
तीच तीच स्मरते कवितेतल्या प्रत्तेक शब्दात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"

" तीच आठवते एकटे पणी,
पण तीच राहते मनात  बरोबर असतानाही कुणी,
तीच जाईत, तीच जुईत, तीच आठवते निशिगन्धात,
काय यालाच प्रेम असं म्हणतात…?"
 
 
 

ती माझ्या जवळ आली.......

  ती माझ्या जवळ आली,
"काही तरी सांगायच्या" अस म्हणाली...
मी फक्त तिलाच पाहत राहिलो,
"हिला माझ्याशी काय बोलायच्या",
हाच विचार करू लागलो...
ती माझ्या कडे बघत होती ,
मीहि तिच्याच कडे पाहत होतो...
तिझ्या नकळत,
तिझ्याच डोळ्यात,
काही तरी मी शोधत होतो...
ती बोलणार इतक्यात,
तिझी एक मैत्रीण आली,
तिला काहीही न बोलू देता,
तिझ्या बरोबर घेऊन गेली..
जाता जाता,
हळव्या मनात माझ्या,
फुकाचे कंदील ती पेटवून गेली...
अन जाताना मागे वळून,
न जणू काय ,
तिझ्या नजरेने ती बोलून गेली...
तिझ्या नजरेने ती बोलून गेली... 
 

कधी हि न बोलणारी ती

कधी हि न बोलणारी ती,
आज खूप खूप बोलत होती...
हळू हळू मनात लपलेलं,
सार ती सांगत होती...
मी स्तब्ध होऊन,
फक्त तिच्याच कडे पाहत होतो...
अन आमच्याच नकळत,
आज हि वाट हि,
हळू हळू संपत होती...
वाट संपत होती,
पण तिझ बोलणं काही संपतच नव्हतं..
तिझ्याशिवाय मला,
दुसरं काहीच सुचत नव्हत...
सरत्या वाटे बरोबर,
वेळ हि सरत होती...
अन कळत नकळतच,
आमच्या मध्ये...
प्रेमाची सुंदरशी कळी उमलत होती...
प्रेमाची सुंदरशी कळी...
..... उमलत होती...