मन माझं लबाड ...
हल्ली फारच वेड्यागत वागतं ___
माझ्या प्रोफाईल पेक्षा
तुझ्याच प्रोफाईल वर....... ठेवून लक्ष असतं___
तुझ्या स्टेटसखाली पाहून गर्दी
मन गोठून कुडकुडतं ___
पोस्ट नसली कळाली तरी
कमेंट करायला लुडबुडतं ___
लाईक तुझी मिळावी म्हणून
कधी कधी समाजकारण करतं ___
'सपोर्ट अण्णा हजारे' ची पोस्टिंग करून
वेगळंच राजकारण खेळतं ___
लाईक
तुझी मिळेपर्यंत
स्टेटसबार आमरण अनशन धरतो ___
"नाईस पोस्ट" अशी कमेंट मिळाल्यावरच
उपोषणाचा रुसवा सोडतो ___
तुझ्या प्रोफाईलची वारी मी
दर सेकंदाला करत असतो ___
उपडेत तुझ्या घेण्यासाठी
मावूस माझा झिजवत असतो ___
तुझ्या वर कविता करण्यासाठी
माउस आणि किबोर्डला मी गुंतवलय ___
पेडींग मेल्सचा वाढलाय ढीग
तरी पीसी प्रोब्लेम सांगून , बोसला सुद्धा कटवलय
प्रोफाईल ची माझ्या प्रत्येक धडकन
तूझ्या प्रोफाईल ला लाईक करते ___
पण तू करतेस कि नाही
या कमेंटवर गोंधळून धडपडते ___
दिवसातून एकदा तरी भक्ताच्या
प्रोफाईल ला विसिट करून जा ___
प्रोफाईल अपडेट होतं फ़क़्त तुझ्याचसाठी
त्याला किमान एकदा नुसत ...... लाईक तरी करून जा
मनाला माझ्या उसवून गेलीस
आठवणी काळजात बांधून गेलीस ___
जाळ विरहाचा जाळलास असा
अश्रूंची कवाडं उघडून गेलीस ____
ऋतूचक्र प्रेमाचं शिकवून गेलीस
कधी थंडी कधी ग्रीष्मात पोळून गेलीस ___
फुलवलास वसंत कधी तू प्रीतीचा
अन ओलीव मनाची शेवटी भेगाळून गेलीस ___
वाटा नशीबाच्या तुच ठरवून गेलीस
माझ्या जिंदगीची पान काही लिहून गेलीस ____
जपलेली पाने मी ... दुमडून काही
पण जाताना संपूर्ण वहीच तू फाडून गेलीस ___
काही क्षण दिवाने रंगवून गेलीस
नशा तशीच मदिरेतहि सांगून गेलीस ___
तुझ्या आठवणींची धुंदीच इतकी
मादिरेवर सुद्धा शेवटी तू हासून गेलीस ___
'काळजी घे स्वताची' जाताना बोलून गेलीस
अन काळजात एक जागा राखून गेलीस
तूला बेवफा ठरवून तरी ठरवू कसा मी ???
वळून पाहिलंस जाताना .......अन भिजलेली पापणी तू दाखवून गेलीस ...
फेसबुक वर झाली आमची ओळख
करायचो तिला मी रोज हाय
बोलायचं असायचं खूप काही
पण व्हायची ऑफलाईन , करून लगेच बाय ...
रोज छान स्टेटस अपडेट करायची
कधी कविता चारोळी स्वत लिहायची
सगळ्या फ्रेण्डलीस्ट च्या दिलांची धडकन
माझ्या हि हृदयात धडकायची
खूप लिहिल्या कविता तिच्यावर
पण तिला त्या कधी कळल्याच नाहीत
माझ्या स्टेटस वर फ़क़्त मीच वाचत बसलो
कमेंट तिने त्या कधी केल्याच नाहीत
मलाही हि तिने नोटीस कराव
एवढीच इच्चा असायची
कमेंट नको निदान लाईक
एवढीच कवितेची मागणी असायची
ओंलैन आली जरी थोडक्यासाठी
चाटीन्ग्वर हि बोलायला जमलेच नाही
माझ्या कविता मीच गिरवीत बसलो
तिने कधी त्या वाचल्याच नाहीत
एक दिवशी गोष्ट घडली मात्र अजब
माझ्याच वाल वर पोस्ट तिने टाकली गजब
खूप छान लिहितोस रे तू कविता
लिहून स्वीट शी स्माईल तिने टाकली
विश्वास नवता बसत म्हणून
हजारदा त्यादिवशी होती वाचली
वाचून ती पोस्ट सगळे फ्रेंड हि झाले शौक
माझाही काळीज झाला होता पुरता खल्लास
पडले होते सगळेच असे धारातीर्थी
कारण झाला होता पप्पू प्रेमाच्या परीक्षेत पास
११.११.११ च्या दिवशी तर मात्र
माझं नसीब दणकावून फळफळलं
होतो मीच तिला विचारणार
त्या आधी तिनेच प्रोपोस होतं केलं
च्या sss ला आज च्या ११.११.११ मुहूर्तावर
माझी रडकी लाईफ झाली बघा कशी चेंज
आज पासून मी तिचा boyfriend
आणि मला मिळाली girlfriend
रात्रंदिवस तिलाच स्मरतोय मी
तिला बरोब्बर समजायचं ...
माझ्या मनातल्या गोष्टी
मन तिचं लबाड...... हळूच चोरून ऐकायचं
कधीच काही लपलं नाही
तिच्या पासून मनातलं माझ्या
मी हि ओळखून होतो
छुप्या गोष्टी काही , मनातल्या तिच्या
दिसली मला कि अगदी
मी बेधुंद होवून जायचो
साठवून तिला हृदयात
आठवणींचे मोती बनवून
जपायचो
बोलायला लागली कि
शब्दांत तिच्या भिजून जायचो
ती नसताना मग त्यांच्याशी
खूप खूप गप्पा रंगवायचो
आरश्यासमोर राहिलो उभा कि
प्रतिबिंब समोर तीचेच दिसायचे
उन्हात हि सावूलीत माझ्या
मला तिचेच भास छळायचे
मित्रांच्या गराड्यात नेहमी
ती केंद्र बिंदू असायची
तरीही नजरेचा कटाक्ष देवून मला
खट्याळ स्पर्श देवून जायची
तिच्या डोळ्यांत पाहिल्यावर
माझे नेहमीच असे व्हायचे
हृदयातून शब्दांचे झेरेच फाटून
कवितांचे सागर उधळायचे
तिला प्रेमाबद्दल विचारावे कि नाही
विचाराने मनात काहूर माजायचे
नकार देइल ती या भीतीने
प्रेमाचे गुलमोहर काळजातच कोमेजायचे
कधीच नाही दाखवू शकलो तीला
डोळ्यांतली स्वप्ने माझी
अन ओठातच दबून राहिली
तिच्या माझ्या प्रीतीची गाणी
उडायचेच राहिले आकाशी
पतंग तिच्या माझ्या निखळ प्रेमाचे
दोर काटला शेवटी
माझ्याच धीर एकवटू न शकलेल्या अबोल्याने
थांबून थोडा वेळ माझ्य्साठी
ती त्या वळणावरून आता परतून गेली
आणि माझ्या पहिल्या प्रेमाची वाळू
माझ्याच अबोल मुठीतून निसटून गेली .........
मन माझं लबाड ...
हल्ली फारच वेड्यागत वागतं ___
माझ्या प्रोफाईल पेक्षा
तुझ्याच प्रोफाईल वर....... ठेवून लक्ष असतं___
तुझ्या स्टेटसखाली पाहून गर्दी
मन गोठून कुडकुडतं ___
पोस्ट नसली कळाली तरी
कमेंट करायला लुडबुडतं ___
लाईक तुझी मिळावी म्हणून
कधी कधी समाजकारण करतं ___
'सपोर्ट अण्णा हजारे' ची पोस्टिंग करून
वेगळंच राजकारण खेळतं ___
लाईक
तुझी मिळेपर्यंत
स्टेटसबार आमरण अनशन धरतो ___
"नाईस पोस्ट" अशी कमेंट मिळाल्यावरच
उपोषणाचा रुसवा सोडतो ___
तुझ्या प्रोफाईलची वारी मी
दर सेकंदाला करत असतो ___
उपडेत तुझ्या घेण्यासाठी
मावूस माझा झिजवत असतो ___
तुझ्या वर कविता करण्यासाठी
माउस आणि किबोर्डला मी गुंतवलय ___
पेडींग मेल्सचा वाढलाय ढीग
तरी पीसी प्रोब्लेम सांगून , बोसला सुद्धा कटवलय
प्रोफाईल ची माझ्या प्रत्येक धडकन
तूझ्या प्रोफाईल ला लाईक करते ___
पण तू करतेस कि नाही
या कमेंटवर गोंधळून धडपडते ___
दिवसातून एकदा तरी भक्ताच्या
प्रोफाईल ला विसिट करून जा ___
प्रोफाईल अपडेट होतं फ़क़्त तुझ्याचसाठी
त्याला किमान एकदा नुसत ...... लाईक तरी करून जा
मनाला माझ्या उसवून गेलीस
आठवणी काळजात बांधून गेलीस ___
जाळ विरहाचा जाळलास असा
अश्रूंची कवाडं उघडून गेलीस ____
ऋतूचक्र प्रेमाचं शिकवून गेलीस
कधी थंडी कधी ग्रीष्मात पोळून गेलीस ___
फुलवलास वसंत कधी तू प्रीतीचा
अन ओलीव मनाची शेवटी भेगाळून गेलीस ___
वाटा नशीबाच्या तुच ठरवून गेलीस
माझ्या जिंदगीची पान काही लिहून गेलीस ____
जपलेली पाने मी ... दुमडून काही
पण जाताना संपूर्ण वहीच तू फाडून गेलीस ___
काही क्षण दिवाने रंगवून गेलीस
नशा तशीच मदिरेतहि सांगून गेलीस ___
तुझ्या आठवणींची धुंदीच इतकी
मादिरेवर सुद्धा शेवटी तू हासून गेलीस ___
'काळजी घे स्वताची' जाताना बोलून गेलीस
अन काळजात एक जागा राखून गेलीस
तूला बेवफा ठरवून तरी ठरवू कसा मी ???
वळून पाहिलंस जाताना .......अन भिजलेली पापणी तू दाखवून गेलीस ...
फेसबुक वर झाली आमची ओळख
करायचो तिला मी रोज हाय
बोलायचं असायचं खूप काही
पण व्हायची ऑफलाईन , करून लगेच बाय ...
रोज छान स्टेटस अपडेट करायची
कधी कविता चारोळी स्वत लिहायची
सगळ्या फ्रेण्डलीस्ट च्या दिलांची धडकन
माझ्या हि हृदयात धडकायची
खूप लिहिल्या कविता तिच्यावर
पण तिला त्या कधी कळल्याच नाहीत
माझ्या स्टेटस वर फ़क़्त मीच वाचत बसलो
कमेंट तिने त्या कधी केल्याच नाहीत
मलाही हि तिने नोटीस कराव
एवढीच इच्चा असायची
कमेंट नको निदान लाईक
एवढीच कवितेची मागणी असायची
ओंलैन आली जरी थोडक्यासाठी
चाटीन्ग्वर हि बोलायला जमलेच नाही
माझ्या कविता मीच गिरवीत बसलो
तिने कधी त्या वाचल्याच नाहीत
एक दिवशी गोष्ट घडली मात्र अजब
माझ्याच वाल वर पोस्ट तिने टाकली गजब
खूप छान लिहितोस रे तू कविता
लिहून स्वीट शी स्माईल तिने टाकली
विश्वास नवता बसत म्हणून
हजारदा त्यादिवशी होती वाचली
वाचून ती पोस्ट सगळे फ्रेंड हि झाले शौक
माझाही काळीज झाला होता पुरता खल्लास
पडले होते सगळेच असे धारातीर्थी
कारण झाला होता पप्पू प्रेमाच्या परीक्षेत पास
११.११.११ च्या दिवशी तर मात्र
माझं नसीब दणकावून फळफळलं
होतो मीच तिला विचारणार
त्या आधी तिनेच प्रोपोस होतं केलं
च्या sss ला आज च्या ११.११.११ मुहूर्तावर
माझी रडकी लाईफ झाली बघा कशी चेंज
आज पासून मी तिचा boyfriend
आणि मला मिळाली girlfriend
रात्रंदिवस तिलाच स्मरतोय मी
तिला बरोब्बर समजायचं ...
माझ्या मनातल्या गोष्टी
मन तिचं लबाड...... हळूच चोरून ऐकायचं
कधीच काही लपलं नाही
तिच्या पासून मनातलं माझ्या
मी हि ओळखून होतो
छुप्या गोष्टी काही , मनातल्या तिच्या
दिसली मला कि अगदी
मी बेधुंद होवून जायचो
साठवून तिला हृदयात
आठवणींचे मोती बनवून
जपायचो
बोलायला लागली कि
शब्दांत तिच्या भिजून जायचो
ती नसताना मग त्यांच्याशी
खूप खूप गप्पा रंगवायचो
आरश्यासमोर राहिलो उभा कि
प्रतिबिंब समोर तीचेच दिसायचे
उन्हात हि सावूलीत माझ्या
मला तिचेच भास छळायचे
मित्रांच्या गराड्यात नेहमी
ती केंद्र बिंदू असायची
तरीही नजरेचा कटाक्ष देवून मला
खट्याळ स्पर्श देवून जायची
तिच्या डोळ्यांत पाहिल्यावर
माझे नेहमीच असे व्हायचे
हृदयातून शब्दांचे झेरेच फाटून
कवितांचे सागर उधळायचे
तिला प्रेमाबद्दल विचारावे कि नाही
विचाराने मनात काहूर माजायचे
नकार देइल ती या भीतीने
प्रेमाचे गुलमोहर काळजातच कोमेजायचे
कधीच नाही दाखवू शकलो तीला
डोळ्यांतली स्वप्ने माझी
अन ओठातच दबून राहिली
तिच्या माझ्या प्रीतीची गाणी
उडायचेच राहिले आकाशी
पतंग तिच्या माझ्या निखळ प्रेमाचे
दोर काटला शेवटी
माझ्याच धीर एकवटू न शकलेल्या अबोल्याने
थांबून थोडा वेळ माझ्य्साठी
ती त्या वळणावरून आता परतून गेली
आणि माझ्या पहिल्या प्रेमाची वाळू
माझ्याच अबोल मुठीतून निसटून गेली .........