ती....

ती....
अल्लड अवखळ, पाण्याची खळखळ
तापणार्‍या बनात, पानांची सळसळ
ती....
ओठांवर हसू ,लटका राग
भुंग्याचा पिंगा, फुलांचे पराग
ती....
पायांत पैंजण,हातांवर गोंदण
 काटेरी झुडपाला, गुलाबांचे आंदण
ती....
 गालावर खळी, नजरेचे बाण
 सैरभैर मन, वारा बेभान
ती....
 भावनांचा पूर, शब्दांचा दुष्काळ
 विस्फारलेल्या नजरा, चर्चांचे गुर्‍हाळ.

पाणी-पुरी..

 

एक कटोरी हातात घेऊन..
त्यात एक गच्च भरलेली पाणी-पुरी
ती उचलून तोंडात भरायची
तिचं ते गटकन फुटुन तोंडभर पसरणं
मग सगळीकडुन येणारा पूर आणि धूर
कधी तोंडातून.. कधी नाकातून
कानशीलाजवलून वहाणारा ओघळ घामाचा
लागलेला तो ठसका जीवघेणा..
आणि त्यानंतर रेंगाळलेली ती चव.. हवी हवीशी.!!
.
.
आयुष्यही असच काहीसं..
रोज त्याला हातात घेऊन उभं रहायचं
नव्याने भरलेली पाणी-पुरी खायची..
उसळणा-या लाटात मग डुंबायचं की बुडायचं..
ते ज्याचं त्यानेच ठरवायचं
लागतो कधी जीवघेणा ठसकासुद्धा
आणि त्यानंतर जगावसं वाटणारा दिवस नवा नवासा..!!
.
.
पण .. फक्त..
"भय्या... ज़रा मिठा बनाना" असे इथेही सांगता आलं असतं तर.. !!!!

आयुष्यात एक तरी जोडीदार हवाच!

आयुष्यात एक तरी जोडीदार हवाच!
एकमेकांना दिलेल्या दुःखांवर
एकमेकांन सोबत घालवलेल्या अनेक
आनंदी क्षणांचा लेप लावण्यासाठी..
आयुष्यात एक तरी जोडीदार हवाच!
अनेक जुन्या आठवणींनी आणलेले
एकमेकांच्या डोळ्यातील
आनंदाश्रु पुसण्यासाठी.....
आयुष्यात एक तरी जोडीदार हवाच!
आयुष्यात पुढे येणारया अनेक
दुःखी क्षणांच्या वेळी एकमेकांच्या
हातात चेहरा लपवून मनसोक्त रडण्यासाठी!
आयुष्यात एक तरी जोडीदार हवाच!
प्रत्येक दुःखी क्षणानंतर येणारया आनंदी क्षणात
एक मेकांचा हात धरण्यासाठी,
एकमेकांना सावरण्यासाठी............

तु माझ्यासोबत चाललेली.

तु माझ्यासोबत चाललेली
ती चार पावलं मला आठवतात
तूझं हसणं, तूझं रूसणं,
मला तूझे स्पर्शही जाणवतात
मला अजूनसुद्धा आठवते
तुझ-माझी वाट पहाणं
मला अजुनसुद्धा आठवतं
तुझं पावसात चिंब नहाणं
ते आंब्याच झाड, मला
आजसुध्दा खुणावतं
आजसुध्दा मन माझं
त्याच दिवसात हरवतं....

तुलाही आठवत असेनच
ती रमलेली संध्याकाळ
तु मिठीत माझ्या शिरलेली
आणि बरसलेलं आभाळ
त्या चांदण्या, तो चंद्र,
ती रात्र, तो शहारा..
मी वेड्यासारखा वेचत रहातो
त्या आठवणींचा पसारा
ते दिवस मला आठवतात,
त्या आठवणी डोळ्यात साठतात
मी वाट देतो त्यांना
आणि अश्रु गालांवरून सांडतात...