प्रेम म्हणजे, लवकरच भेटण्याचे दिलेले वचन
५ वर्षाची मुलगी:- प्रेम म्हणजे, मीहळूच रोज त्याच्या दप्तरातील चोकलेत
काढणे पण तरी त्याचे नेहमी तिथेच चोकलेत ठेवणे.
... ♥ १० वर्षाची मुलगी :-प्रेम म्हणजे,एकत्र अभ्यास करताना पेन्सिलघ्यायच्य ा
बहाण्याने मुद्दामहून त्याने माझ्याहाताला केलेला स्पर्श.
♥ १५ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, आम्ही शाळा बुडवल्या मुळे पकडले
गेल्यावर त्याने
स्वताहा एकट्याने भोगलेली शिक्षा.
♥ १८ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, शाळेच्या निरोप समारंभात त्याने
मारलेली मिठी आणि खारट आश्रू पीत पुन्हा
भेटण्याची ठेवलेली गोड अपेक्षा.
♥ २१ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, माझ्या कॉलेज ची सहल गेलेल्या
ठिकाणीत्याने त्याचे कॉलेज बुडवून अचानक
दिलेली भेट.
♥ २६ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, गुढग्यावर बसून हातात
गुलाबाचे फुल घेऊन त्याने मला लग्ना साठी केलेली मागणी.
♥ ३५ वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,मी दमले आहे हे बघून त्याने स्वताहा केलेला
स्वयंपाक.
♥ ५० वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,तो आजारी असून, बरेच दिवस
बेड वरच असूनसुद्धा मला हसवण्यासाठी त्याने केलेला विनोद.
♥ ६० वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,त्याने शेवटचा श्वास घेताना पुढल्या
जन्मात लवकरच
भेटण्याचे दिलेले वचन
खूप दिवसापास्न चाललय डोक्यात...
कविता करू असं आलय मनात..
पण कशावर करू..काय लिहू..
काही सुचेनास झालय..!!
समोर आई बसलीये..
तिच्यावर २ ओळी लिहू म्हणून आलं मनात..
पण मग बाबांना राग नाही येणार..?
सारखं सारखं आई लाच का म्हणून देवपण देऊ..
बाबांनी काय कमी सोसलंय माझ्यासाठी?
छे यार काहीच कळेनास झालंय..!!
आज काल मित्रांची पण खूप आठवण येतेय..
त्यांच्यासोबत घालवलेला एकूण एक क्षण आठवतोय..
पण त्या क्षणांची मजा कवितेत सामावणार आहे थोडीच..?
ती एका पार्टी ची रंगत परत मिळणारे का हो मुळीच..?
आणि कविता वाचल्यावर त्यांच्या शिव्या पडणार त्या तर वेगळ्याच..!
काय लिहू आता...डोकं बंद पडलंय..!!
कधी कधी वाटत..काही तरी मोठं लिहाव..
आयुष्य वगैरे कल्पना आपणही मांडून बघावं..
देवालाही जरा आपल्या परीक्षेत नापास करावं..
पण मी म्हणालो म्हणून असं होणारे का खरंच?
आणी झालंच जरी..तर कोण बसणारे बघत..आहे का तेवढा वेळ कुणाला..
कोणासाठी कविता करू मग मी..?
खरंच..पटलय आता मनाला...
कविता काही खाऊची पेंड नाही..
ठरवून काही कविता होत नाही..
आणी सुचायला आमचे मेंदू तेवढे "काल्पनिक" नाहीत..
जाऊ दे आता...
कविता परत करायची नाही..!!!
खास मुलीच्या मनातलं..
कितीदाही भेटलो तरीही,
प्रत्येक वेळी तीचं हुरहूर असते..
तुझ्या मिठीत आल्यावर मी,
स्वःतालाही हरवून बसते..
तुझ्या स्पर्शाने अंगावर,
गुलमोहर फुलतो..
आकाशातला चंद्र,
मुखचंद्रावर येतो..
डोळ्याने तू काही सांगताचं,
शब्दही विरून जातात..
स्पर्शाच्या तुझ्या भाषेला,
मग डोळेही फितूर होतात..
दोन ह्रदयांची धडधड,
एकसारखीचं असते..
तू माझा कधी होतोस,
अन् ?????
मी तुझी झालेली असते.
तो आणि ती...
आज परत भांडले दोघं...
ती रागवली अन रुसून बसली...
ती रागवल्यावर इतकी छान का दिसते हे त्याला न सुटणार कोडं...
तीही मग मुद्दाम रुसून बसते...
तो ही थोडावेळ चिडचिड करतो...
पण ती रुसली म्हटल्यावर त्याची नीट चिडचिडही होतं नाही...
मग तो उगाच तिला आवडेल असं काहीतरी करतो...
उलटसुलट बडबडतो... वाकडेतिकडे चेहरे करतो...
मग असंच कुठल्यातरी एका क्षणी ती खुदकन हसते...
तिच्या त्या रागवल्यानंतर जास्त छान दिसण्याच कारण
" कोणीतरी " आपलं आपल्याला मनवण्यासाठी हे सगळं
करेल हा ' विश्वास ' !!!! ती मुळात भांडतेचं त्यासाठी..
प्रेम म्हणजे, लवकरच भेटण्याचे दिलेले वचन
५ वर्षाची मुलगी:- प्रेम म्हणजे, मीहळूच रोज त्याच्या दप्तरातील चोकलेत
काढणे पण तरी त्याचे नेहमी तिथेच चोकलेत ठेवणे.
... ♥ १० वर्षाची मुलगी :-प्रेम म्हणजे,एकत्र अभ्यास करताना पेन्सिलघ्यायच्य ा
बहाण्याने मुद्दामहून त्याने माझ्याहाताला केलेला स्पर्श.
♥ १५ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, आम्ही शाळा बुडवल्या मुळे पकडले
गेल्यावर त्याने
स्वताहा एकट्याने भोगलेली शिक्षा.
♥ १८ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, शाळेच्या निरोप समारंभात त्याने
मारलेली मिठी आणि खारट आश्रू पीत पुन्हा
भेटण्याची ठेवलेली गोड अपेक्षा.
♥ २१ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, माझ्या कॉलेज ची सहल गेलेल्या
ठिकाणीत्याने त्याचे कॉलेज बुडवून अचानक
दिलेली भेट.
♥ २६ वर्षाची मुलगी :- प्रेम म्हणजे, गुढग्यावर बसून हातात
गुलाबाचे फुल घेऊन त्याने मला लग्ना साठी केलेली मागणी.
♥ ३५ वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,मी दमले आहे हे बघून त्याने स्वताहा केलेला
स्वयंपाक.
♥ ५० वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,तो आजारी असून, बरेच दिवस
बेड वरच असूनसुद्धा मला हसवण्यासाठी त्याने केलेला विनोद.
♥ ६० वर्षाची स्त्री :- प्रेम म्हणजे,त्याने शेवटचा श्वास घेताना पुढल्या
जन्मात लवकरच
भेटण्याचे दिलेले वचन
खूप दिवसापास्न चाललय डोक्यात...
कविता करू असं आलय मनात..
पण कशावर करू..काय लिहू..
काही सुचेनास झालय..!!
समोर आई बसलीये..
तिच्यावर २ ओळी लिहू म्हणून आलं मनात..
पण मग बाबांना राग नाही येणार..?
सारखं सारखं आई लाच का म्हणून देवपण देऊ..
बाबांनी काय कमी सोसलंय माझ्यासाठी?
छे यार काहीच कळेनास झालंय..!!
आज काल मित्रांची पण खूप आठवण येतेय..
त्यांच्यासोबत घालवलेला एकूण एक क्षण आठवतोय..
पण त्या क्षणांची मजा कवितेत सामावणार आहे थोडीच..?
ती एका पार्टी ची रंगत परत मिळणारे का हो मुळीच..?
आणि कविता वाचल्यावर त्यांच्या शिव्या पडणार त्या तर वेगळ्याच..!
काय लिहू आता...डोकं बंद पडलंय..!!
कधी कधी वाटत..काही तरी मोठं लिहाव..
आयुष्य वगैरे कल्पना आपणही मांडून बघावं..
देवालाही जरा आपल्या परीक्षेत नापास करावं..
पण मी म्हणालो म्हणून असं होणारे का खरंच?
आणी झालंच जरी..तर कोण बसणारे बघत..आहे का तेवढा वेळ कुणाला..
कोणासाठी कविता करू मग मी..?
खरंच..पटलय आता मनाला...
कविता काही खाऊची पेंड नाही..
ठरवून काही कविता होत नाही..
आणी सुचायला आमचे मेंदू तेवढे "काल्पनिक" नाहीत..
जाऊ दे आता...
कविता परत करायची नाही..!!!
खास मुलीच्या मनातलं..
कितीदाही भेटलो तरीही,
प्रत्येक वेळी तीचं हुरहूर असते..
तुझ्या मिठीत आल्यावर मी,
स्वःतालाही हरवून बसते..
तुझ्या स्पर्शाने अंगावर,
गुलमोहर फुलतो..
आकाशातला चंद्र,
मुखचंद्रावर येतो..
डोळ्याने तू काही सांगताचं,
शब्दही विरून जातात..
स्पर्शाच्या तुझ्या भाषेला,
मग डोळेही फितूर होतात..
दोन ह्रदयांची धडधड,
एकसारखीचं असते..
तू माझा कधी होतोस,
अन् ?????
मी तुझी झालेली असते.
तो आणि ती...
आज परत भांडले दोघं...
ती रागवली अन रुसून बसली...
ती रागवल्यावर इतकी छान का दिसते हे त्याला न सुटणार कोडं...
तीही मग मुद्दाम रुसून बसते...
तो ही थोडावेळ चिडचिड करतो...
पण ती रुसली म्हटल्यावर त्याची नीट चिडचिडही होतं नाही...
मग तो उगाच तिला आवडेल असं काहीतरी करतो...
उलटसुलट बडबडतो... वाकडेतिकडे चेहरे करतो...
मग असंच कुठल्यातरी एका क्षणी ती खुदकन हसते...
तिच्या त्या रागवल्यानंतर जास्त छान दिसण्याच कारण
" कोणीतरी " आपलं आपल्याला मनवण्यासाठी हे सगळं
करेल हा ' विश्वास ' !!!! ती मुळात भांडतेचं त्यासाठी..
