Friday, June 15, 2012

मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…



मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…
कुनाला हे कळत,कुणी उगाचच हसत..
हसताना मनात बरंच काही असतं…
सांगायला मात्र काही जमत नसत…
समजुन घ्यावं असं खुप वाटतं….
समजतय त्याला हेही कळत….
शब्दांच्या शोधात मन हरवत…
न बोलताच मग डोळ्यांना समजत..
गालावरच्या हसय्त उत्तर मिळतं….
पापन्यांखाली ते हळुच लपतं………
मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…





तिची आठवण आली कि...



तिची आठवण आली कि
मी आकाशाकडे बघतो
अन् ती दिसेल म्हणुन् उगाचच्..
तारे तुटन्यचि वाट् बघत् राहतो!
वाफ़ळत्या चहात् सुध्दा तिचाच् गन्ध् असतो..
त्या गन्धात् हरवुन्..
चहा मात्र थन्ड् होवुन् जातो!
ती समोर यायचि अन्
श्वास् श्वासत् अडकायचा
तिच्या गोड हसन्यात्…
जिव माझा कासाविस व्हायचा
मग्..
ति घाबरुन् माझा हात हाति घ्यायचि
तिच्या तप्त स्पर्शात्
मि सगळे विसरुन् जायचो!
आता मात्र तिचि आठवण आलि कि..
मि फ़क्त् माझ्याच् हाथाकडे बघतो
अन् हातावरल्या रेघामध्ये
तिच्या हातातल्या रेषा शोधतो!
तिचि आठवण् आल्यावर्….



Tuesday, June 12, 2012

मी तीच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती,


 
 
मी तीच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती,
तीची नव्हती कधी पण माझी साथ
होती..
मी आजवर कदीलांच्या उजेडात
जगलो,
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती..
तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा,
माझी ती बिचारी लहान पायवाट
होती..
तीच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले
नेहमी,
माझी कधीही सुटणारी निसरती गाठ
होती..
तीचं सुःखांशी नेहमी अजोड नातं गुंफलेलं,
माझ्या वाट्याला दुःखचं भरमसाठ
होती..
नेहमी साखर झोपेची तीची पहाट रोजची,
मी डोळे मिटले
नाही माझी सदा पहाट होती..
तीच्या ओठी नेहमी हसु उमलायचं सुःखाचं,
माझ्या डोळ्यानां नेहमी आसवांची साथ
होती..
तीने कधी हात जोडले नाहीत
कशासाठी देवापुढे,
तीच्यासाठी देवळात नेहमी माझीचं
वरात होती..
आज म्हणतेय मी चुकली पण काय
फायदा,
खरचं फार उशीरा तीची ही साद होती..
मी स्मशांनाच्या वाटेवर
असताना तीला कळलं,
आज म्हणे ती दिवसभर देवळात होती.. 
 
 

जमले ढग सुटला वारा

 
 
जमले ढग सुटला वारा
घेउन आला अंगावर शहारा,
अचानक कडाडली ति वीज पसरला चहुकडे अंधार,
ग्रीष्मातल्या उन्ह्लाला शीतल स्पर्शाने मोहून गेली पहिल्या पावसाची पहिली  सर,
धुंद बेधुंद मनात गुंजले प्रीतीचे ते गुज
अबोल त्या प्रीतीला मग आला भावनांचा पूर,
थरथरत्या ओठांवर आले परत प्रेम्गीतातले हरवलेले सूर,

 ओल्यामातीचा गंध पसरवत होता तो पाऊस,
नकळत हरवत होते श्वासात  श्वास,
भिजत होते मन त्याचे तिच्या ओल्या केसांत,
होते प्रेमाचे गीत दोघांच्याही ओठांत,
काही होते क्षण खरे काही फक्त स्वप्नील भास,
इंद्रधनुच्या रंगन्सोबत खेळताना  बघायची होती चांदण्यांची ति आरास,
नाजूक हळव्या क्षणांचा तो जणू एक आभास,
म्हुनंनच आज ही आहे तो पहिला पाऊस माझ्यासाठी खूप खास.....

Friday, June 15, 2012

मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…



मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…
कुनाला हे कळत,कुणी उगाचच हसत..
हसताना मनात बरंच काही असतं…
सांगायला मात्र काही जमत नसत…
समजुन घ्यावं असं खुप वाटतं….
समजतय त्याला हेही कळत….
शब्दांच्या शोधात मन हरवत…
न बोलताच मग डोळ्यांना समजत..
गालावरच्या हसय्त उत्तर मिळतं….
पापन्यांखाली ते हळुच लपतं………
मन कधी फ़सत,मन कधी रुसत…





तिची आठवण आली कि...



तिची आठवण आली कि
मी आकाशाकडे बघतो
अन् ती दिसेल म्हणुन् उगाचच्..
तारे तुटन्यचि वाट् बघत् राहतो!
वाफ़ळत्या चहात् सुध्दा तिचाच् गन्ध् असतो..
त्या गन्धात् हरवुन्..
चहा मात्र थन्ड् होवुन् जातो!
ती समोर यायचि अन्
श्वास् श्वासत् अडकायचा
तिच्या गोड हसन्यात्…
जिव माझा कासाविस व्हायचा
मग्..
ति घाबरुन् माझा हात हाति घ्यायचि
तिच्या तप्त स्पर्शात्
मि सगळे विसरुन् जायचो!
आता मात्र तिचि आठवण आलि कि..
मि फ़क्त् माझ्याच् हाथाकडे बघतो
अन् हातावरल्या रेघामध्ये
तिच्या हातातल्या रेषा शोधतो!
तिचि आठवण् आल्यावर्….



Tuesday, June 12, 2012

मी तीच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती,


 
 
मी तीच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती,
तीची नव्हती कधी पण माझी साथ
होती..
मी आजवर कदीलांच्या उजेडात
जगलो,
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती..
तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा,
माझी ती बिचारी लहान पायवाट
होती..
तीच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले
नेहमी,
माझी कधीही सुटणारी निसरती गाठ
होती..
तीचं सुःखांशी नेहमी अजोड नातं गुंफलेलं,
माझ्या वाट्याला दुःखचं भरमसाठ
होती..
नेहमी साखर झोपेची तीची पहाट रोजची,
मी डोळे मिटले
नाही माझी सदा पहाट होती..
तीच्या ओठी नेहमी हसु उमलायचं सुःखाचं,
माझ्या डोळ्यानां नेहमी आसवांची साथ
होती..
तीने कधी हात जोडले नाहीत
कशासाठी देवापुढे,
तीच्यासाठी देवळात नेहमी माझीचं
वरात होती..
आज म्हणतेय मी चुकली पण काय
फायदा,
खरचं फार उशीरा तीची ही साद होती..
मी स्मशांनाच्या वाटेवर
असताना तीला कळलं,
आज म्हणे ती दिवसभर देवळात होती.. 
 
 

जमले ढग सुटला वारा

 
 
जमले ढग सुटला वारा
घेउन आला अंगावर शहारा,
अचानक कडाडली ति वीज पसरला चहुकडे अंधार,
ग्रीष्मातल्या उन्ह्लाला शीतल स्पर्शाने मोहून गेली पहिल्या पावसाची पहिली  सर,
धुंद बेधुंद मनात गुंजले प्रीतीचे ते गुज
अबोल त्या प्रीतीला मग आला भावनांचा पूर,
थरथरत्या ओठांवर आले परत प्रेम्गीतातले हरवलेले सूर,

 ओल्यामातीचा गंध पसरवत होता तो पाऊस,
नकळत हरवत होते श्वासात  श्वास,
भिजत होते मन त्याचे तिच्या ओल्या केसांत,
होते प्रेमाचे गीत दोघांच्याही ओठांत,
काही होते क्षण खरे काही फक्त स्वप्नील भास,
इंद्रधनुच्या रंगन्सोबत खेळताना  बघायची होती चांदण्यांची ति आरास,
नाजूक हळव्या क्षणांचा तो जणू एक आभास,
म्हुनंनच आज ही आहे तो पहिला पाऊस माझ्यासाठी खूप खास.....