चिंब चिंब कोसळण्याऱ्या सरी.

चिंब चिंब कोसळण्याऱ्या सरी
अन् सोसाट्यची थंडी
थर् थर् वारा कापत होता
सामसुम् त्या मंदिरामध्ये फक्त
आपल्याच टाळ्यांचा गजर होत होता
काहिहि नसताना काहितरी ऋनानुबंध होता
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........
असे किती वेळा
तु माझ्यावर् अन् मी तुझावर् राग् धरला होता
किती जरी अबोला धराला तरी...
शब्द ओठांवरचा बोलकाच् होता...
असा कोणताच् क्शण् वगळता येणारा नव्हता ...
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........

बॉस म्हणजे बॉस म्हणजे बॉस असतो

बॉस म्हणजे बॉस म्हणजे बॉस असतो
सदासर्वकाळ डोक्याला तो "शॉट" असतो

चांगल्या कामात चुका सदैव तो शोधत असतो
फायर करायला मात्र नेहमी तो तत्पर असतो

बॉस म्हणजे बॉस म्हणजे बॉस असतो
"दिमाख का दही " करण्यात तो मास्टर असतो

"अप्रिसिअशन" करण्यात तो कंजूष असतो
ब्लेम करण्यात सगळ्यात पुढे असतो

"डिसिप्लीन" बद्दल स्वतः तो बेफिकीर असतो
आपल्या बाबतीत मात्र तो कायदेमूर्ती असतो

"सबोर्डीनेत " वर उगाच रुबाब झाडीत असतो
स्वताच्या खोट्या स्तुती वर खुश मात्र तो होत असतो

कसाही असला तरी शेवटी तो बॉस असतो
त्याच्या छत्रछायेखाली आपण मात्र सुरक्षित असतो

फेसबुक च्या कमेंट्स .......

फेसबुक च्या कमेंट्स .......
कधी गालातल्या गालात हसवतात .......
कधी गालावरची खळी खुलवतात .......
कधी डोळ्यात आणतात पाणी .........
कधी समजवतात जीवनाची कहाणी .........
... ना गमवले काही...... ..
फक्त मिळत गेले सर्वे काही ......
केली हर एक गोष्ट share, ..........
ती frnds ची care...... ..
नाही विसरू शकत i swear..... ...
बघताच कमेंट्स फोटो sm1 spcl चा ......
ठाव घेऊन जातो हृदयाचा .........
lol कमेंट करत दिवस जातो कसा मस्त...... .... ..
माझा spcl मित्र fb आहे कसा मस्त मस्त......

ही कविता एका नदीचा आकांत आहे

या अहो घाला घाव कुणी फ़ोडा हा बाधं
होऊद्या मुक्‍त मला पाहूद्या सागरकाठची साजं
नातं आमचं फ़ार जुन युगा युगात महान
मला भेटूद्या सागरा लागली सागराची तहान.

डोगंर द-याचे मला निरोप द्यायचे आहेत
डोळे भरुन त्याला पुन्हां पहायचे आहे
कुशीत शीरुन त्याच्या मनसोक्‍त रडायचे आहे
काही झाले तरी ही सरीता सागराचीच आहे.

तुमचं शिवारं पीकण्यासाठी मी माझी शिवर गाळतेय
तुमची तहान भागण्यासाठी मी कारावास भोगतेय
वा रे माणसा वा हीच तुझी माणूसकी का रे
तुझ्या प्रकाशासाठी मी इथे काळोखात राहतेय.

माझ्या वाटा बदं करुन तुमची घर सजवलीत
ओघळत्या आसवांवर माझ्या तुम्ही पीकं रुजवलीत
आता तरी जाऊदे मला हे जिवन सपंण्याआधी
या फ़ाटक्या चादरीची आता सारी ठिळगं उसवलीत.

हात जोडते पाया पडते बघा आली मी शरण
मुक्‍त करा मला या कोणी तरी तोडा हा धरणं
सपंण्याआधी आता तरी लाभुदे सौभाग्य मला
एक इच्छा माझी येवो मला सुवासीनीच मरण.