तुझी चांदण्याची हाउस..

तुझी चांदण्याची हाउस..

तुझी चांदण्याची हाउस..
काळ्या कुट्ट आकाशात
चांदण्याचा सडा पडला होता..
माझ्या सोबत चालताना
तुला तो नक्षत्राचा तारा आवडला होता..

मनात आलं माझ्या..
अन वाटल की
तु म्हणावस मला..
तो तारा घेवून ये माझ्या राजा..

कदाचित माझ्या मनातलं
तुला अचुक कळत होतं..
तुझ न माझ प्रेम ..
किती तंतोतंत जुळत होत..

तु हसून म्हणालीस
घेवून येशील का रे ते तारे..
मी म्हणालो कठीण आहे पण
प्रयत्नाचे घालीन वारे..

तुझ्यासाठी वेडा झालो,
चांदण्याशी संवाद करायला निघालो
तु मात्र मला हसत होती
काय चाललय तुझ म्हणून विचारत होती.. 

तुम्ही प्रेमात असतात ....

 

 

तुम्ही प्रेमात असतात ....

जेव्हा मध्यरात्रीच्या ठोक्याला तुमच्या हृदयाचा ठोका न चुकवता
ती चा फोन येतो, आणि तुम्ही थोड्या वेळा पूर्वीच तिला आठवलेल असत
तेव्हा तुम्ही प्रेमात असतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा तिचे एसएमएस वारंवर वाचत असतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा भरधाव गर्दीत ही तुम्ही शांत गतीने पुढे सरकत असतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा गरज नसतांनाही तिच्या समोर लाजतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा ती चा विचार येताच हरदयाचे ठोके वाढतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा कुठल्याही गोष्टीवर तुम्ही दोनदा ह्सतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा सगळे अवती भवती असतनांही तुमचे नेत्र तिलाच बघतात
तुम्ही प्रेमात असतात
जेव्हा ही कविता वाचतनाही तोच असतो तुमच्या "मनात"....... 

 

 

सांग साद मला तु देशील ना ?

 

सांग साद मला तु देशील ना ?

मी देईन कधी हाक तुला प्रिये
सांग साद मला तु देशील ना ?

खूप अडखळीची आहे वाट ही
कधी काट्यांवरी पडेल टाच ही
धडपडताना ह्या खडतर वाटेवर
सांग हात मला तु देशील ना ?

तुझ्या प्रितीचा आहे ध्यास मला
तुझ्या भेटीची आहे आस मला
कधी एकटेपणाचा होईल भास मला
सांग साथ मला तु देशील ना ?

कधी रागवेन मी तुझ्यावरती
कधी भांडेन मी तुझ्या संगती
कधी येईल दडपण या मनावरती
सांग कुशीत मला तु घेशील ना ?

मी देईन कधी हाक तुला प्रिये
सांग साद मला तु देशील ना ? 

 

 

तो पाऊस तुझा माझा होता.........

 

 

 

धो धो पडण्याऱ्या पावसाचा थेंब..
मनाला ओला करत होता...
कुढेतरी नकळत मनात तो
आठवणींच्या गाठी बांधत होता...

नव्याने तो नवं नातं जोडत होता
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........
काळोख्याच्या रस्त्यावरती तेव्हा.
दोन जिवांचा प्रवास चालु होता.
तु मला नि मी तुला आधार देत
मार्ग मात्र निघत होता...

आयुष्यालाच नवा मार्ग मिळत होता
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........
चिंब चिंब कोसळण्याऱ्या सरी
अन् सोसाट्याची थंडी
थर थर वारा कापत होता
सामसुम त्या मंदिरामध्ये फक्त
आपल्याच टाळ्यांचा गजर होत होता

काहिहि नसताना काहितरी ऋणानुबंध होता
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........

असे किती वेळा
तु माझ्यावर अन मी तुझावर राग धरला होता
किती जरी अबोला धराला तरी...
शब्द ओठांवरचा बोलकाच होता...

असा कोणताच क्षण वगळता येणारा नव्हता ...
कारण...
तो पाऊस तुझा माझा होता.........