Friday, May 25, 2012

मनाला एकदा आसेच विचारले.........

मनाला एकदा आसेच विचारले
का इतका तिच्यात गुंततो ?
नाही ना ती आपल्यासाठी
मग का तिच्यासाठी झुरतो ?

कळत नाही तुला
त्रास मला भोगावा लागतो
आश्रूं मधे भिजून भिजून
रात्र मी जागतो.

मी म्हटले मनाला
का स्वप्नात रमतो ?
तिच्या सुखा साठी तू
का असा दुखात राहतो ?

मन म्हणाले
प्रेम तेव्हा सुरू होते जेव्हा
आपण स्वता ला विसरतो
सार काही तिच्यासाठी
ईतकेच मनाला समजावतो.....
______________________________

Saturday, May 19, 2012

पोटात माझ्या चूक होती


 
















पोटात माझ्या चूक होती
अवस्था किती नाजूक होती

पुसतात मग तोंडास पाने
जी माणसे कामूक होती

कित्येक दिसले हासताना
ती पोरगी चाबूक होती

मग सोडले उपवास त्याने
काया तिची साजूक होती

नाते कधी ना जोडतो पण
श्वशुराकडे बंदूक होती  :

गरतीस मी भेटून आलो
मर्जी तिची ठाऊक होती


सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा















सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा
मानाल घन तमी पण उपकार काजव्यांचा

रात्री उरास घेता भाड्यावरी कवडसे
दिवसा उजाड असतो बाजार काजव्यांचा

धग तापल्या घराची होते असह्य तेव्हा
शीतल प्रकाश भावे गुलजार काजव्यांचा

त्यांच्या प्रकाशण्याचा कसला उदात्त हेतू?
लुकलुक करीत चाले शृंगार काजव्यांचा

गरजेल तोफ तेव्हा विझतील प्राणज्योती
खिंडीत होत पावन निर्धार काजव्यांचा

अस्ताचलास गेले तेजोनिधी नृसिंह
दिल्लीत आज भरतो दरबार काजव्यांचा

हा र्‍हास की विवशता सामान्य माणसांची?
सोडून सूर्य करती सत्कार काजव्यांचा  


घातला तो खोल वर्मी घाव होता






















घातला तो खोल वर्मी घाव होता
सूड घेणे हाच तीचा डाव होता

कौतुकाने बोलणे ते ढोंग होते
सभ्यतेचा नाटकी तो आव होता

कोण जाणे काय आता होत आहे 
शांतता ही मूक, आत तणाव होता

गाठला पल्ला, कसा ना जाणतो मी?
केव्हढा तोही अवघड चढाव होता

डागल्या गोळ्या  चुकीच्या सावजावर
काळजाचा नेमका तो ठाव होता 

फसवले तीने मला हे सत्य होते 
ऐकणारा तो मुजोर जमाव होता

हृदय माझे, खेळणे केलेच होते
मीच होतो चोर, तो तर साव होता

हो ! म्हणाली एकदाची भेटण्याला
धूर्त आता, मांडला मी, डाव होता

Friday, May 25, 2012

मनाला एकदा आसेच विचारले.........

मनाला एकदा आसेच विचारले
का इतका तिच्यात गुंततो ?
नाही ना ती आपल्यासाठी
मग का तिच्यासाठी झुरतो ?

कळत नाही तुला
त्रास मला भोगावा लागतो
आश्रूं मधे भिजून भिजून
रात्र मी जागतो.

मी म्हटले मनाला
का स्वप्नात रमतो ?
तिच्या सुखा साठी तू
का असा दुखात राहतो ?

मन म्हणाले
प्रेम तेव्हा सुरू होते जेव्हा
आपण स्वता ला विसरतो
सार काही तिच्यासाठी
ईतकेच मनाला समजावतो.....
______________________________

Saturday, May 19, 2012

पोटात माझ्या चूक होती


 
















पोटात माझ्या चूक होती
अवस्था किती नाजूक होती

पुसतात मग तोंडास पाने
जी माणसे कामूक होती

कित्येक दिसले हासताना
ती पोरगी चाबूक होती

मग सोडले उपवास त्याने
काया तिची साजूक होती

नाते कधी ना जोडतो पण
श्वशुराकडे बंदूक होती  :

गरतीस मी भेटून आलो
मर्जी तिची ठाऊक होती


सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा















सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा
मानाल घन तमी पण उपकार काजव्यांचा

रात्री उरास घेता भाड्यावरी कवडसे
दिवसा उजाड असतो बाजार काजव्यांचा

धग तापल्या घराची होते असह्य तेव्हा
शीतल प्रकाश भावे गुलजार काजव्यांचा

त्यांच्या प्रकाशण्याचा कसला उदात्त हेतू?
लुकलुक करीत चाले शृंगार काजव्यांचा

गरजेल तोफ तेव्हा विझतील प्राणज्योती
खिंडीत होत पावन निर्धार काजव्यांचा

अस्ताचलास गेले तेजोनिधी नृसिंह
दिल्लीत आज भरतो दरबार काजव्यांचा

हा र्‍हास की विवशता सामान्य माणसांची?
सोडून सूर्य करती सत्कार काजव्यांचा  


घातला तो खोल वर्मी घाव होता






















घातला तो खोल वर्मी घाव होता
सूड घेणे हाच तीचा डाव होता

कौतुकाने बोलणे ते ढोंग होते
सभ्यतेचा नाटकी तो आव होता

कोण जाणे काय आता होत आहे 
शांतता ही मूक, आत तणाव होता

गाठला पल्ला, कसा ना जाणतो मी?
केव्हढा तोही अवघड चढाव होता

डागल्या गोळ्या  चुकीच्या सावजावर
काळजाचा नेमका तो ठाव होता 

फसवले तीने मला हे सत्य होते 
ऐकणारा तो मुजोर जमाव होता

हृदय माझे, खेळणे केलेच होते
मीच होतो चोर, तो तर साव होता

हो ! म्हणाली एकदाची भेटण्याला
धूर्त आता, मांडला मी, डाव होता