सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा

सूर्यासमोर करता धिक्कार काजव्यांचा
मानाल घन तमी पण उपकार काजव्यांचा

रात्री उरास घेता भाड्यावरी कवडसे
दिवसा उजाड असतो बाजार काजव्यांचा

धग तापल्या घराची होते असह्य तेव्हा
शीतल प्रकाश भावे गुलजार काजव्यांचा

त्यांच्या प्रकाशण्याचा कसला उदात्त हेतू?
लुकलुक करीत चाले शृंगार काजव्यांचा

गरजेल तोफ तेव्हा विझतील प्राणज्योती
खिंडीत होत पावन निर्धार काजव्यांचा

अस्ताचलास गेले तेजोनिधी नृसिंह
दिल्लीत आज भरतो दरबार काजव्यांचा

हा र्‍हास की विवशता सामान्य माणसांची?
सोडून सूर्य करती सत्कार काजव्यांचा  

घातला तो खोल वर्मी घाव होता

घातला तो खोल वर्मी घाव होता

सूड घेणे हाच तीचा डाव होता

कौतुकाने बोलणे ते ढोंग होते

सभ्यतेचा नाटकी तो आव होता

कोण जाणे काय आता होत आहे 

शांतता ही मूक, आत तणाव होता

गाठला पल्ला, कसा ना जाणतो मी?

केव्हढा तोही अवघड चढाव होता

डागल्या गोळ्या  चुकीच्या सावजावर

काळजाचा नेमका तो ठाव होता 

फसवले तीने मला हे सत्य होते 

ऐकणारा तो मुजोर जमाव होता

हृदय माझे, खेळणे केलेच होते

मीच होतो चोर, तो तर साव होता

हो ! म्हणाली एकदाची भेटण्याला

धूर्त आता, मांडला मी, डाव होता

मनात काही चलबिचल होते

मनात काही चलबिचल होते
त्याचीच मग पुढे गझल होते

कोडे सत्याचे सुटत नाही
कधी न स्वप्नांची उकल होते

तुझ्या मी सोबतीने चालता
जगणे श्वासांची सहल होते

निष्कर्ष काढणे कुठे जमले
कळले ते नुसतेच कल होते

खऱ्याचे धैर्य देण्याऐवजी
शपथेस गिता, बायबल होते

हवा तो रंग वेळेला दिला
असे झब्बे शुभ्रधवल होते

तुझा उंबऱ्याला स्पर्श होता
झोपडीही ताजमहल होते

तुला वगळून मी लिहितो तरी
गझल नेमकी मुसलसल होते

जीवनाच्या वाटेवर चालावे लागते एकट्याला

 जीवनाच्या वाटेवर चालावे लागते एकट्याला,

थोड्या काळासाठीच संगती असतात सोबतीला.

जीवनाच्या वाटेवर चालावे लागते काट्या मधुन,

फ़ुले सुध्दा असतात कधी कधी अधुन मधुन.

जीवनाच्या वाटेवर मिळवण्यासाठी यश,

पहिल्यांदा पचवावे लागते अपयश.

यश नक्कीच मिळत प्रयत्नातुन,

पण प्रयत्न करावे लागतात मनातुन.

जीवनाच्या वाटेवर चालने नाही सोपे,

वाटेवरुन जाताना बसतात जबर धक्के,

लागतात साथीदार त्यासाठी पक्के.

जीवनाच्या अवघड वाटेवर साथ असते मनाची,

आपली साथ आपणच करायची.

जीवनाच्या वाटेवर असतात खाच खळगे,

या वाटेवर रुनझुनताना आयुष्य जाते सगळे.

तरीही या वाटेवर सगळे चालतच राहतात,

सुखाच्या एक झुळकेने दुःख सगळे विसरुन जातात.