Wednesday, February 15, 2012

तुझ्यामाझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही












तुझ्यामाझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही
 तुला बोलावता पोचायचा पाऊसही

पडे ना पापणी पाहून ओलेती तुला
 कसा होता नि नव्हता व्हायचा पाऊसही

तुला मी थांब म्हणताना तुला अडवायला
 कसा वेळीच तेव्हा यायचा पाऊसही

मला पाहून ओला विरघळे रूसवा तुझा
 कशा युक्त्या मला शिकवायचा पाऊसही

कशी भर पावसातही आग माझी व्हायची
 तुला जेव्हा असा बिलगायचा पाऊसही

आता शब्दांवरी या फक्त उरलेल्या खुणा
 कधी स्मरणे अशी ठेवायचा पाऊसही

संदीप खरे व सलील कुलकर्णी


कीतीक हळवे कीतीक सुंदर












कीतीक हळवे कीतीक सुंदर
 कीती शहाणे आपले अंतर
 त्याच जागी येऊन जाशी
 माझ्यासाठी माझ्या नंतर

अवचीत कधी सामोरे यावे
 आन् श्वासा नी थांबून जावे
 परस्परांना त्रास तरीही
 परस्परा वीन ना गत्यंतर

भेट जरी ना या जन्मातून
 ओळख ज़हाली इतकी आतून
 प्रश्न मला जो पडला नाही
 त्याचेही तुज सुचते उत्तर

मला सापडे तुजे तुझेपण
 तुला सापडे माझे मी पण
 तुला तोलुनी धरतो मी अन्
 तुही मजला सावर सावर


-संदीप खरे

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची;
कधी वाढता वाढता व्योम व्यापी
 कधी धावतो विश्व चुंबावयाला
 कधी आपणाला स्वहस्तेच शापी
 कधी याचितो सत कधी स्वप्न याची
 कधी धावतो काळ टाकुन मागे
 कधी वर्षतो अमृताच्या सरी अन
 कधी मृत्युच्यी भाबडी भीक मागे
 कधी दैन्यवाणा, निराधर होई
 कधी गुढ, गंभीर, आत्मप्रकाशी
 कधी गर्जतो सागराच्या बळाने;
 कधी कापतो बोलता आपणाशी!
 कधी आपणा सर्व पिंडात शोधी;
 कधी पाहतो आत्मरुपात सारे;
 कधी मोजीतो आपणाला अनंते
 अणुरुप होती जिथे सुर्य, तारे
 टळेना अहंकार साध्या कृतीचा;
 गळेना महापुच्छ स्वार्थी स्मृतीचे;
 कधी घेतसे सोंग ते सत्य वाटे!
 कधी सत्य ते वाटते सोंग साचे!
 कधी संयमी, संशयात्मा, विरागी
 कधी आततायी, कधी मत्तकामी
 असा मी.. तसा मी.. कसा मी कळेना;
 स्वतःच्या घरी दुरचा पाहुणा मी!
                                                                      
                                                                                                                                   - विंदा करंदीकर

देणार्याने देत जावे















देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे.

हिरव्यापिवळ्या माळावरून
 हिरवीपिवळी शाल घ्यावी,
 सह्याद्रीच्या कड्याकडून
 छातीसाठी ढाल घ्यावी.

वेड्यापिशा ढगाकडून
 वेडेपिसे आकार घ्यावे;
 रक्तामधल्या प्रश्नांसाठी
 प्रुथ्वीकडून होकार घ्यावे.

उसळलेल्या दर्याकडून
 पिसाळलेली आयाळ घ्यावी;
 भरलेल्याश्या भीमेकडून
 तुकोबाची माळ घ्यावी

देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे;
 घेता घेता एक दिवस
 देणार्याचे हात घ्यावे !

                                                                                                       - विंदा करंदीकर

Wednesday, February 15, 2012

तुझ्यामाझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही












तुझ्यामाझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही
 तुला बोलावता पोचायचा पाऊसही

पडे ना पापणी पाहून ओलेती तुला
 कसा होता नि नव्हता व्हायचा पाऊसही

तुला मी थांब म्हणताना तुला अडवायला
 कसा वेळीच तेव्हा यायचा पाऊसही

मला पाहून ओला विरघळे रूसवा तुझा
 कशा युक्त्या मला शिकवायचा पाऊसही

कशी भर पावसातही आग माझी व्हायची
 तुला जेव्हा असा बिलगायचा पाऊसही

आता शब्दांवरी या फक्त उरलेल्या खुणा
 कधी स्मरणे अशी ठेवायचा पाऊसही

संदीप खरे व सलील कुलकर्णी


कीतीक हळवे कीतीक सुंदर












कीतीक हळवे कीतीक सुंदर
 कीती शहाणे आपले अंतर
 त्याच जागी येऊन जाशी
 माझ्यासाठी माझ्या नंतर

अवचीत कधी सामोरे यावे
 आन् श्वासा नी थांबून जावे
 परस्परांना त्रास तरीही
 परस्परा वीन ना गत्यंतर

भेट जरी ना या जन्मातून
 ओळख ज़हाली इतकी आतून
 प्रश्न मला जो पडला नाही
 त्याचेही तुज सुचते उत्तर

मला सापडे तुजे तुझेपण
 तुला सापडे माझे मी पण
 तुला तोलुनी धरतो मी अन्
 तुही मजला सावर सावर


-संदीप खरे

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची;
कधी वाढता वाढता व्योम व्यापी
 कधी धावतो विश्व चुंबावयाला
 कधी आपणाला स्वहस्तेच शापी
 कधी याचितो सत कधी स्वप्न याची
 कधी धावतो काळ टाकुन मागे
 कधी वर्षतो अमृताच्या सरी अन
 कधी मृत्युच्यी भाबडी भीक मागे
 कधी दैन्यवाणा, निराधर होई
 कधी गुढ, गंभीर, आत्मप्रकाशी
 कधी गर्जतो सागराच्या बळाने;
 कधी कापतो बोलता आपणाशी!
 कधी आपणा सर्व पिंडात शोधी;
 कधी पाहतो आत्मरुपात सारे;
 कधी मोजीतो आपणाला अनंते
 अणुरुप होती जिथे सुर्य, तारे
 टळेना अहंकार साध्या कृतीचा;
 गळेना महापुच्छ स्वार्थी स्मृतीचे;
 कधी घेतसे सोंग ते सत्य वाटे!
 कधी सत्य ते वाटते सोंग साचे!
 कधी संयमी, संशयात्मा, विरागी
 कधी आततायी, कधी मत्तकामी
 असा मी.. तसा मी.. कसा मी कळेना;
 स्वतःच्या घरी दुरचा पाहुणा मी!
                                                                      
                                                                                                                                   - विंदा करंदीकर

देणार्याने देत जावे















देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे.

हिरव्यापिवळ्या माळावरून
 हिरवीपिवळी शाल घ्यावी,
 सह्याद्रीच्या कड्याकडून
 छातीसाठी ढाल घ्यावी.

वेड्यापिशा ढगाकडून
 वेडेपिसे आकार घ्यावे;
 रक्तामधल्या प्रश्नांसाठी
 प्रुथ्वीकडून होकार घ्यावे.

उसळलेल्या दर्याकडून
 पिसाळलेली आयाळ घ्यावी;
 भरलेल्याश्या भीमेकडून
 तुकोबाची माळ घ्यावी

देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे;
 घेता घेता एक दिवस
 देणार्याचे हात घ्यावे !

                                                                                                       - विंदा करंदीकर