Wednesday, February 15, 2012

कीतीक हळवे कीतीक सुंदर












कीतीक हळवे कीतीक सुंदर
 कीती शहाणे आपले अंतर
 त्याच जागी येऊन जाशी
 माझ्यासाठी माझ्या नंतर

अवचीत कधी सामोरे यावे
 आन् श्वासा नी थांबून जावे
 परस्परांना त्रास तरीही
 परस्परा वीन ना गत्यंतर

भेट जरी ना या जन्मातून
 ओळख ज़हाली इतकी आतून
 प्रश्न मला जो पडला नाही
 त्याचेही तुज सुचते उत्तर

मला सापडे तुजे तुझेपण
 तुला सापडे माझे मी पण
 तुला तोलुनी धरतो मी अन्
 तुही मजला सावर सावर


-संदीप खरे

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची;
कधी वाढता वाढता व्योम व्यापी
 कधी धावतो विश्व चुंबावयाला
 कधी आपणाला स्वहस्तेच शापी
 कधी याचितो सत कधी स्वप्न याची
 कधी धावतो काळ टाकुन मागे
 कधी वर्षतो अमृताच्या सरी अन
 कधी मृत्युच्यी भाबडी भीक मागे
 कधी दैन्यवाणा, निराधर होई
 कधी गुढ, गंभीर, आत्मप्रकाशी
 कधी गर्जतो सागराच्या बळाने;
 कधी कापतो बोलता आपणाशी!
 कधी आपणा सर्व पिंडात शोधी;
 कधी पाहतो आत्मरुपात सारे;
 कधी मोजीतो आपणाला अनंते
 अणुरुप होती जिथे सुर्य, तारे
 टळेना अहंकार साध्या कृतीचा;
 गळेना महापुच्छ स्वार्थी स्मृतीचे;
 कधी घेतसे सोंग ते सत्य वाटे!
 कधी सत्य ते वाटते सोंग साचे!
 कधी संयमी, संशयात्मा, विरागी
 कधी आततायी, कधी मत्तकामी
 असा मी.. तसा मी.. कसा मी कळेना;
 स्वतःच्या घरी दुरचा पाहुणा मी!
                                                                      
                                                                                                                                   - विंदा करंदीकर

देणार्याने देत जावे















देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे.

हिरव्यापिवळ्या माळावरून
 हिरवीपिवळी शाल घ्यावी,
 सह्याद्रीच्या कड्याकडून
 छातीसाठी ढाल घ्यावी.

वेड्यापिशा ढगाकडून
 वेडेपिसे आकार घ्यावे;
 रक्तामधल्या प्रश्नांसाठी
 प्रुथ्वीकडून होकार घ्यावे.

उसळलेल्या दर्याकडून
 पिसाळलेली आयाळ घ्यावी;
 भरलेल्याश्या भीमेकडून
 तुकोबाची माळ घ्यावी

देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे;
 घेता घेता एक दिवस
 देणार्याचे हात घ्यावे !

                                                                                                       - विंदा करंदीकर

काळ्या मोत्यांपरी नेत्र हे
















काळ्या मोत्यांपरी नेत्र हे ! ओठ माणकांपरी !

 सुवर्ण ओतुन घडली काया ! कुंतल रेशीमसरी !

 संगमर्मरी पोट नितळसे ! घट मोहाचे वक्षी !

 अवघड वळणे घेवुन फिरली तारुण्याची नक्षी !!

 वळणावळणावरी चोरटे नेत्र पाजळून जागे

 आणि तनुवर मिरवित खजिना तुला फिरावे लागे

 असे दागिने जडले बाई मोलाचे तव देही

 जन्मभराची जोखीम झाली ! कुणा कल्पना नाही !!

                                                                                                            - संदीप खरे

Wednesday, February 15, 2012

कीतीक हळवे कीतीक सुंदर












कीतीक हळवे कीतीक सुंदर
 कीती शहाणे आपले अंतर
 त्याच जागी येऊन जाशी
 माझ्यासाठी माझ्या नंतर

अवचीत कधी सामोरे यावे
 आन् श्वासा नी थांबून जावे
 परस्परांना त्रास तरीही
 परस्परा वीन ना गत्यंतर

भेट जरी ना या जन्मातून
 ओळख ज़हाली इतकी आतून
 प्रश्न मला जो पडला नाही
 त्याचेही तुज सुचते उत्तर

मला सापडे तुजे तुझेपण
 तुला सापडे माझे मी पण
 तुला तोलुनी धरतो मी अन्
 तुही मजला सावर सावर


-संदीप खरे

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची

कधी येतसे क्षुद्रता कस्पटाची;
कधी वाढता वाढता व्योम व्यापी
 कधी धावतो विश्व चुंबावयाला
 कधी आपणाला स्वहस्तेच शापी
 कधी याचितो सत कधी स्वप्न याची
 कधी धावतो काळ टाकुन मागे
 कधी वर्षतो अमृताच्या सरी अन
 कधी मृत्युच्यी भाबडी भीक मागे
 कधी दैन्यवाणा, निराधर होई
 कधी गुढ, गंभीर, आत्मप्रकाशी
 कधी गर्जतो सागराच्या बळाने;
 कधी कापतो बोलता आपणाशी!
 कधी आपणा सर्व पिंडात शोधी;
 कधी पाहतो आत्मरुपात सारे;
 कधी मोजीतो आपणाला अनंते
 अणुरुप होती जिथे सुर्य, तारे
 टळेना अहंकार साध्या कृतीचा;
 गळेना महापुच्छ स्वार्थी स्मृतीचे;
 कधी घेतसे सोंग ते सत्य वाटे!
 कधी सत्य ते वाटते सोंग साचे!
 कधी संयमी, संशयात्मा, विरागी
 कधी आततायी, कधी मत्तकामी
 असा मी.. तसा मी.. कसा मी कळेना;
 स्वतःच्या घरी दुरचा पाहुणा मी!
                                                                      
                                                                                                                                   - विंदा करंदीकर

देणार्याने देत जावे















देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे.

हिरव्यापिवळ्या माळावरून
 हिरवीपिवळी शाल घ्यावी,
 सह्याद्रीच्या कड्याकडून
 छातीसाठी ढाल घ्यावी.

वेड्यापिशा ढगाकडून
 वेडेपिसे आकार घ्यावे;
 रक्तामधल्या प्रश्नांसाठी
 प्रुथ्वीकडून होकार घ्यावे.

उसळलेल्या दर्याकडून
 पिसाळलेली आयाळ घ्यावी;
 भरलेल्याश्या भीमेकडून
 तुकोबाची माळ घ्यावी

देणार्याने देत जावे;
 घेणार्याने घेत जावे;
 घेता घेता एक दिवस
 देणार्याचे हात घ्यावे !

                                                                                                       - विंदा करंदीकर

काळ्या मोत्यांपरी नेत्र हे
















काळ्या मोत्यांपरी नेत्र हे ! ओठ माणकांपरी !

 सुवर्ण ओतुन घडली काया ! कुंतल रेशीमसरी !

 संगमर्मरी पोट नितळसे ! घट मोहाचे वक्षी !

 अवघड वळणे घेवुन फिरली तारुण्याची नक्षी !!

 वळणावळणावरी चोरटे नेत्र पाजळून जागे

 आणि तनुवर मिरवित खजिना तुला फिरावे लागे

 असे दागिने जडले बाई मोलाचे तव देही

 जन्मभराची जोखीम झाली ! कुणा कल्पना नाही !!

                                                                                                            - संदीप खरे