Friday, February 3, 2012
रक्ताचे नच ओघळ सुकले अजुनि क्रुसावरचे विरले ना ध्वनि तुझ्या प्रेषिता, अजुनी शब्दांचे मंगल तव गीतांचा होतो मंदिरात घोष- “प्रेम, शांती अन् क्षमा यामधे वसतो परमेश !” आणि आज हे तुझ्या पताका ज्यांच्या हातात निःशस्त्रांच्या रक्तामांसामधे नाहतात मर्दांच्या बंदुका उडाल्या मुलाबायकात जगजेत्यांच्या प्रराक्रमाची स्फूर्तिप्रद रीत ! पाचोळ्यापरि पडली पाहुन प्रेतांची रास नयन झाकले असशील देवा, तूं अपुले खास; असेल ही वा सैतानाची प्रभूवरी मात एक जखम अन् नवीन येशू, तुझ्या काळजांत !
- कुसुमाग्रज
केव्हातरी मिटण्यासाठीच
वाट केव्हा वैरीण झाली तरीझाडे प्रेमळ होती लाल जांभळे भेटून गेली साथीत उरली निळी नाती काळोखाच्या गुहेतदेखील धडपडणारे किरण होते पेटविलेल्या दीपालींना वादळवारयात मरण होते असणे आता असत असत नसण्यापाशी अडले आहे जिव्हाळ्याच्या चिता पेटवीत बरेच चालणे घडले आहे माथ्यावरचा आभाळबाबा सवाल आता पुसत नाही पृथ्वी झाली पावलापुरती अल्याड पल्याड दिसत नाही
– कुसुमाग्रज
Subscribe to:
Comments (Atom)
Friday, February 3, 2012
रक्ताचे नच ओघळ सुकले अजुनि क्रुसावरचे विरले ना ध्वनि तुझ्या प्रेषिता, अजुनी शब्दांचे मंगल तव गीतांचा होतो मंदिरात घोष- “प्रेम, शांती अन् क्षमा यामधे वसतो परमेश !” आणि आज हे तुझ्या पताका ज्यांच्या हातात निःशस्त्रांच्या रक्तामांसामधे नाहतात मर्दांच्या बंदुका उडाल्या मुलाबायकात जगजेत्यांच्या प्रराक्रमाची स्फूर्तिप्रद रीत ! पाचोळ्यापरि पडली पाहुन प्रेतांची रास नयन झाकले असशील देवा, तूं अपुले खास; असेल ही वा सैतानाची प्रभूवरी मात एक जखम अन् नवीन येशू, तुझ्या काळजांत !
- कुसुमाग्रज
केव्हातरी मिटण्यासाठीच
वाट केव्हा वैरीण झाली तरीझाडे प्रेमळ होती लाल जांभळे भेटून गेली साथीत उरली निळी नाती काळोखाच्या गुहेतदेखील धडपडणारे किरण होते पेटविलेल्या दीपालींना वादळवारयात मरण होते असणे आता असत असत नसण्यापाशी अडले आहे जिव्हाळ्याच्या चिता पेटवीत बरेच चालणे घडले आहे माथ्यावरचा आभाळबाबा सवाल आता पुसत नाही पृथ्वी झाली पावलापुरती अल्याड पल्याड दिसत नाही
– कुसुमाग्रज
Subscribe to:
Comments (Atom)