Thursday, July 5, 2012

थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव

 थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव
कुठे भेटायला बोलवावं, पण आपण मात्र उशिरा जावं..
मग आपणच जाऊन Sorry म्हणावं, असं प्रेम कराव
वर वर तिच्या भोळसट पनाची, खूप चेष्टा करावी,

... पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं, असं प्रेम कराव
प्रेम ही एक सुंदर भावना, हे ज़रूर जाणावं,
पुन्हा त्या बरोबर येणार्‍या वेदनांना ही सामोरं जावं..
असं प्रेम करावं..
 
 

मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...

 मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...
जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं...
रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ...
गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं...
... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ...
मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ...
रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ...
स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं...
टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ...
गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल...
दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
 
 

मन् वेडं प्रत्येकाच असतं.....



मन वेडं
प्रत्येकाच असतं
कुणाच कमी,
कुणाच जास्त असत..
मन वेडं...
कधी ना कधी
नक्की फ़सतं
कुणाच रडत बसतं
कुणाच उगाचच् हसतं
मन वेडं...
हे खुप नशीबवान असतं
आपल्याच नकळत हे
तिच्यासोबत असतं
मन वेडं...
हे पाखरां सारख असतं
ते पंखाने उडत असतात
हे मात्र
पंखाविना उडत असतं
मन वेडं...
हे कधीच आपलं नसत
ते फ़क्त तिचच असत
कधी हरवल तर्
तिच्या सावली मागे सापडतं....
मन् वेडं
प्रत्येकाच असतं
कुणाच कमी
कुणाच जास्त असत.. ..
 
 

तीचं माझं नातं अस असावं

तीचं माझं नातं अस असावं
कोवल्या उन्हात जसं सोनेरी फुल फुलावं
वाटत तीन जवळ बसावं
स्वत:शीच गालात हळुच हसावं
जमलंच तर् एखाद गाण म्हणावं
किंवा नुस्तच मुक्याने बोलत रहावं

तिच माझ नात अस असावं….
वाटत तीला जवळ घ्यावं
नुस्तच तीच्याकडे बघत रहावं
मिठीत तीच्या हरवुन जावं
हळुच तीच्या ओठातल अम्रूत प्यावं

तिचं माझ नातं असं असावं…
माझं सुख तीला सांगावं
दुख्ख तीचं जाणून घ्यावं
हळुच तीच्या कुशीत शिरावं
मोठं होउन सांत्वन करावं

तिचं माझं नातं असं असावं…
 
 

Thursday, July 5, 2012

थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव

 थोडं सांगावं थोडं लपवावं, असं प्रेम कराव
कुठे भेटायला बोलवावं, पण आपण मात्र उशिरा जावं..
मग आपणच जाऊन Sorry म्हणावं, असं प्रेम कराव
वर वर तिच्या भोळसट पनाची, खूप चेष्टा करावी,

... पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं, असं प्रेम कराव
प्रेम ही एक सुंदर भावना, हे ज़रूर जाणावं,
पुन्हा त्या बरोबर येणार्‍या वेदनांना ही सामोरं जावं..
असं प्रेम करावं..
 
 

मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...

 मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...
जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं...
रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ...
गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं...
... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ...
मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ...
रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ...
स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं...
टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ...
गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल...
दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
 
 

मन् वेडं प्रत्येकाच असतं.....



मन वेडं
प्रत्येकाच असतं
कुणाच कमी,
कुणाच जास्त असत..
मन वेडं...
कधी ना कधी
नक्की फ़सतं
कुणाच रडत बसतं
कुणाच उगाचच् हसतं
मन वेडं...
हे खुप नशीबवान असतं
आपल्याच नकळत हे
तिच्यासोबत असतं
मन वेडं...
हे पाखरां सारख असतं
ते पंखाने उडत असतात
हे मात्र
पंखाविना उडत असतं
मन वेडं...
हे कधीच आपलं नसत
ते फ़क्त तिचच असत
कधी हरवल तर्
तिच्या सावली मागे सापडतं....
मन् वेडं
प्रत्येकाच असतं
कुणाच कमी
कुणाच जास्त असत.. ..
 
 

तीचं माझं नातं अस असावं

तीचं माझं नातं अस असावं
कोवल्या उन्हात जसं सोनेरी फुल फुलावं
वाटत तीन जवळ बसावं
स्वत:शीच गालात हळुच हसावं
जमलंच तर् एखाद गाण म्हणावं
किंवा नुस्तच मुक्याने बोलत रहावं

तिच माझ नात अस असावं….
वाटत तीला जवळ घ्यावं
नुस्तच तीच्याकडे बघत रहावं
मिठीत तीच्या हरवुन जावं
हळुच तीच्या ओठातल अम्रूत प्यावं

तिचं माझ नातं असं असावं…
माझं सुख तीला सांगावं
दुख्ख तीचं जाणून घ्यावं
हळुच तीच्या कुशीत शिरावं
मोठं होउन सांत्वन करावं

तिचं माझं नातं असं असावं…