कधीतरी इतरांची असंख्य दुःख अनुभवून बघ..
स्वःताला कधी आजमावून बघ,
स्वःताच्याचं दुःखात थोडं हसूण बघ..
दुःखात हरवून जाऊन,
जगणं विसरण्याइतकं आयुष्य स्वस्त नाही..
अनमोल जीवनाला एक स्पर्श तर करुन बघ,
साद घालतील तुला गीत तुझेचं..
शब्द ज्यांचे कधी तू विसरली होतीस,
जमेल सुरांची मैफल पुन्हा..
स्वःतामधला आवाज ऐकून तर बघ,
पुन्हा रंग उजळून येतील..
तूचं अपु-या सोडलेल्या चित्राचे,
स्वप्न घेऊन थोडे रंग भरुन बघ..
खुणावू लागेल मोकळे आकाश तुला,
पुन्हा एकदा भरारी घेण्यासाठी..
पायातल्या सगळ्या बेड्या तोडून बघ,
बंधनं सगळी झुगारुन दे..
तुझ्या पंखांना थोडं आत्मविश्वासाचं बळ देऊन बघ,
नव्या वाटांवरचे निशिगंध फुलू लागतील..
आठवणींच्या वाटेवर थोडं थांबून बघ,
हिरवळीकडे एकदा पाहून..
नवीन श्वास अंतरात भरुन तर बघ,
शक्य आहे सगळं..
जगता येण्यासारखं खुप आहे आणखी,
थोडं चाकोरी बाहेर जाऊन तर बघ..
स्वःताला नवीन जन्म घेण्याची,
एक संधी देऊन बघ..
एक संधी देऊन बघ.