वाट पहात होतो जिची
होते मन उतावीळ
तिच्या तोंडुन ते शब्दं ऎकण्यासाठी
पण ते शब्दं माझ्यासाठी
नव्हतेच कदाचीत
त्यानंतर वाईट असे कधी
वाटलेच नाही
डोळ्यात ह्या अष्रु
कधी तरळलेच नाहीत
ह्या पुढे कदाचीत प्रेमाचा
विचारही हे मन करणार नाही
हसाय्च्याही आधी खुप
वेळा विचार करेल हे मन
आहे खात्री मला ती विसरणार नाही
तरीही मी काही बोलणार नाही
असे असुनही वेडे हे मन माझे
काही केल्या शांत बसेना
आजही मनात कुठेतरी आहे एक आस
की ती येईल परत कदाचित...........