कंटाळा यावा इतका उत्साह कुणाला आहे? कंटाळ्याचाही आता कंटाळा आला आहे ही लाजत लाजत हसते ती केस विंचरत बघते प्रत्येक कुटुंबाचा मी अर्धा घरव...

पायांना मी, कुठे जायचे कधीच सांगत नाही तुडवत जातो रस्ते, शोध तरीही संपत नाही... इतक्या वर्षांनंतर तू मागतोस माफी आता? जखमा भरती काळासोबत...

पाहते तुज पाहते लाजते मी लाजते भावगंधित होउनी भाळते मी भाळते मोहरून शहारती अंगअंगीची पिसे काननी मयुरासवे नाचते मी नाचते फूलही उमलून देई ...

देशील मला तू अश्रू.... मज हे ठावुक नव्हते मी हसतच दु:ख पचवले, तुला हे जमले नसते मी सजवित होतो स्वप्नं जरी माझ्या भवताली जे स्वप्नं जयाचे...