तु जवळ नाहीस तरीही मी एकटा कधीच नसतो तुझ्या अस्तित्वाचा गध माझ्याभोवती दरवळत असतो विरहाचे ऊन जाळते कधी मनाची तगमग होते तुझ्या डोळ्...

कल्पनेतलं जग मी उभ केलं होतं मन हसत होत ह्रदय गीत गात होत राहिलं साहिलं अस्तित्व मानानं जगत होतं कुणापुढे लाचारपणे स्वाभिमान झुकवत नव्हतं...

आता पाऊस येईल आभाळ काळकुट्ट झालय ढग गर्जु लागलेत हवा जोरजोरात वाहतेय प्राणि पक्षी किलबिल करताहेत आता पाऊस येईल पावसासाठी गावकरी वडभोजन कर...

मनाला एकदा आसेच विचारले का इतका तिच्यात गुंततो ? नाही ना ती आपल्यासाठी मग का तिच्यासाठी झुरतो ? कळत नाही तुला त्रास मला भोगावा लागत...